enflasyonemeklilikötvdövizakpchpmhp
DOLAR
18,6366
EURO
19,6147
ALTIN
1.076,78
BIST
5.046,19
Adana Adıyaman Afyon Ağrı Aksaray Amasya Ankara Antalya Ardahan Artvin Aydın Balıkesir Bartın Batman Bayburt Bilecik Bingöl Bitlis Bolu Burdur Bursa Çanakkale Çankırı Çorum Denizli Diyarbakır Düzce Edirne Elazığ Erzincan Erzurum Eskişehir Gaziantep Giresun Gümüşhane Hakkari Hatay Iğdır Isparta İstanbul İzmir K.Maraş Karabük Karaman Kars Kastamonu Kayseri Kırıkkale Kırklareli Kırşehir Kilis Kocaeli Konya Kütahya Malatya Manisa Mardin Mersin Muğla Muş Nevşehir Niğde Ordu Osmaniye Rize Sakarya Samsun Siirt Sinop Sivas Şanlıurfa Şırnak Tekirdağ Tokat Trabzon Tunceli Uşak Van Yalova Yozgat Zonguldak
Yalova
Çok Bulutlu
13°C
Yalova
13°C
Çok Bulutlu
Cumartesi Çok Bulutlu
13°C
Pazar Çok Bulutlu
12°C
Pazartesi Çok Bulutlu
12°C
Salı Çok Bulutlu
14°C

SON İNSANLIK

15.10.2022 22:48
0
A+
A-

Tüm evren olarak zorlu şartlarda yaşadığımız pandemi süreci, korona, virüs, aşı vs. derken birde orman yangınları gündeme bomba gibi düştü. Zaten paramparça olan ciğerlerimiz ateş toplarına maruz kaldı. Hesaplarsak günümüzün 3 ila 5 saatini uykuda geçiriyoruz, geri kalan saatlerde her dakika her saniye strese girmemize sebep olan olumsuzluklar var. Bu olumsuzluklar yaşam şartlarımızı maalesef kötü yönde etkiliyor, strese yol açıyor. Bu sebeple mutluluk sağlayan hormonlarımız bile  mutluluk yerine stres sağlamaya yöneldi. Büyükşehirlerde yaşayan insanlar, trafikten bunalanlar, iş hayatında yaşanan  en ufak bir sebepten bile pire için yorgan yakanlar,

ilişkilerde anlamak ve anlaşılmak. Anlaşamadığının  farkında olup alışkanlıktan dolayı süren ilişkiler, düzelir diye ümit etmeye sebep olan çaresizlikler. Strese girmemize vesile olan belli başlı nedenlerden bazılarıdır. Trafikte niye baktın veya yol benim kavgaları, birbirlerini hiç bir acıma duygusu olmadan öldüresiye dövenler. Nereye gidiyoruz kardeşim. Sanki insanlık robotlaşmaya doğru gidiyor. Eskiden acıma duygusu vardı. Son zamanlarda ne yazık ki hiç kimsede acıma duygusu kalmadı. Ne güzel söylemiş atalarımız ”Komşu komşunun külüne muhtaçtır” diye gerçekten öyleydi. Önceden komşuluk vardı, imece usulü vardı.Örneğin,bir çiftçinin tahlili tüm köylüler tarafından toplanıp ambara gidene kadar birbirlerine yardım eder sonra diğer komşunun işlerine yardımcı olurlardı. bunun adı imeceydi. Sokakta düşen birini gördüğünde herkes koşar halini sorardı şimdiki sanal ortam mi yada robotlaşma dönemi mi ne dersek diyelim, bırakın yardım etmeyi sokakta bir çocuğu bile sevmeye korkar olduk. Bu korkular bu endişeler bizleri daha çok strese yöneltti. Gelecek kaderin değil bizim ellerimizdedir. Öfkemize yenik düşmeden güzel bir gelecek için, sağlıklı bir yaşam için insanlığın sürdürülebilmesi için nice sağlıklı huzurlu günler dilerim. Hayatta bağımlı olduğumuz tek duygunun Sevgi olması dileklerimle, sevgiyle kalın Nihat Demirel

 

Yazarın Diğer Yazıları
Yorumlar

Henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu yukarıdaki form aracılığıyla siz yapabilirsiniz.